Ligt jouw baby in de couveuse of heeft je kindje daar gelegen?
Dan weet je hoe anders de eerste dagen of weken eruit kunnen zien dan je je had voorgesteld.
Misschien droomde je van uren knuffelen, je baby bewonderen en rustig aan elkaar wennen. In plaats daarvan stond je ineens op een neonatologieafdeling. Je baby lag in een couveuse, omringd door monitoren, slangetjes en piepende apparaten.
Voor veel moeders is dit een ingrijpende ervaring. Niet alleen op dat moment, maar ook maanden of zelfs jaren later.
Een baby in de couveuse is meer dan een medische situatie
Wanneer een baby in de couveuse ligt, gaat alle aandacht vaak uit naar het kindje. Dat is begrijpelijk. Artsen en verpleegkundigen doen er alles aan om je baby de beste zorg te geven.
Maar ondertussen gebeurt er ook iets met jou.
Je bent net bevallen. Je hormonen veranderen. Je lichaam herstelt. En tegelijkertijd leef je in spanning. Van voeding naar voeding. Van uitslag naar uitslag. Van hoop naar onzekerheid.
Veel moeders vertellen dat ze in die periode vooral bezig waren met overleven. Er was nauwelijks ruimte om stil te staan bij wat er allemaal gebeurde.
Het gevoel dat je moeder bent, kan anders beginnen
Wanneer je baby in de couveuse ligt, verloopt ook het contact vaak anders.
Misschien kon je je kindje niet direct vasthouden. Misschien mocht je alleen door een opening in de couveuse aanraken. Of voelde je je afhankelijk van de apparatuur en de mensen om je heen.
Sommige moeders voelen zich daardoor machteloos of zelfs buitengesloten. Anderen durven zich onbewust nog niet helemaal te hechten uit angst dat er iets misgaat.
Dat betekent niet dat je geen goede moeder bent.
De band met je kindje ontstaat niet alleen in de eerste uren na de geboorte. Die groeit iedere dag opnieuw.
Schuldgevoel komt vaak voor
Veel vrouwen vragen zich af:
“Heb ik iets verkeerd gedaan?”
“Had ik dit kunnen voorkomen?”
“Heeft mijn lichaam gefaald?”
Deze gedachten komen na een vroeggeboorte of een traumatische bevalling veel voor.
Toch zeggen ze niets over wie jij bent als moeder.
Je hebt gedaan wat je kon, in een situatie waar je geen controle over had.
Het trauma wordt soms pas later zichtbaar
Tijdens de opname van je baby houd je jezelf vaak overeind.
Er moet zoveel geregeld worden. Je wilt sterk zijn. Voor je baby. Voor je partner. Voor de mensen om je heen.
Pas wanneer iedereen zegt dat het gelukkig goed gaat, merk je misschien dat jij zelf nog helemaal niet verder bent.
Je slaapt slecht.
Je schrikt van geluiden die lijken op de monitoren.
Je ziet de bevalling of de opname steeds opnieuw voor je.
Of je merkt dat je voortdurend gespannen bent.
Dat zijn signalen die kunnen passen bij een traumatische ervaring.
Je hoeft niet alleen dankbaar te zijn
Misschien hoor je vaak:
“Gelukkig is alles goed afgelopen.”
“Je baby doet het nu goed.”
Natuurlijk kun je dankbaar zijn.
Maar je mag óók verdrietig zijn.
Je mag rouwen om de zwangerschap, bevalling en kraamtijd die je niet hebt gehad. Om de eerste momenten die anders verliepen dan je had gehoopt.
Die gevoelens mogen naast elkaar bestaan.
Herstellen mag ook over jou gaan
Een baby in de couveuse verandert niet alleen het begin van het leven van je kindje. Het kan ook veel invloed hebben op hoe jij je voelt als moeder.
Wanneer je merkt dat de herinneringen je blijven achtervolgen, dat je angstig blijft of dat je de gebeurtenis nog steeds met je meedraagt, hoef je daar niet alleen mee rond te lopen.
Het is mogelijk om de ervaring te verwerken, zodat de spanning afneemt en er meer rust ontstaat.
Hulp na een traumatische bevalling of couveuseperiode
Bij Innermoments begeleid ik vrouwen die een traumatische zwangerschap of bevalling hebben meegemaakt. Ook wanneer jouw baby in de couveuse heeft gelegen en je merkt dat deze periode nog steeds veel invloed heeft op je leven, ben je van harte welkom.
Je verhaal doet ertoe. En ook jouw herstel verdient aandacht.
